Actueel

Veel huishoudens in Amsterdam Zuidoost leven op de rand van armoede. De situatie is nu al schrijnend en zal verergeren. Die conclusie trekt de huisarts Nizaar Makdoembaks in een nieuw boek. Hij wil dat voedsel als medicijn in de ziektekostenverzekering wordt opgenomen.

Luister naar de reportage van Jan Willem Oomen

Volgens Makdoembaks worden veel ziektes en psychische problemen veroorzaakt door armoede. Zelf voerde hij in de jaren negentig een opmerkelijke actie door patiënten recepten te geven waarop stond dat ze brood nodig hadden. Nu pleit hij ervoor om voedsel als een soort medicijn te zien. De zorgverzekering zou het voedsel gratis moeten verstrekken aan iedere Nederlander die het nodig heeft.

Makdoembaks gidst ons langs plekken in Amsterdam Zuidoost waar de armoede voelbaar is. Hij wijst naar een winkel die tweedehands kleren verkoopt. De eigenaar is een kleermaker die veel kleren verstelt. "Ik maak de gaten in kleding dicht. Mensen hebben geen geld om nieuwe kleren te kopen. Mensen komen hier ook om tweedehands kleren voor hun kinderen te kopen."

Verborgen armoede
De armoede is vaak verborgen. Arme mensen praten niet over deze problemen, schrijft Makdoembaks. "Mensen schamen zich. Maar voor de huisarts kunnen ze de armoede niet verbergen. Ik ga op huisbezoek. Ik zie hoe mensen leven", zegt Makdoembaks.

Er is zelfs een klein winkelcentrum in Zuidoost met veel winkels die tweedehands spullen verkopen. Een eigenaar van een café zegt: "Mensen kunnen amper een biertje en een patatje bestellen." Makdoembaks leidt ons naar een persoon die de armoede met zijn eigen ogen ziet. De man zegt: "Als de markt bijna voorbij is, gaan mensen met kinderen op zoek naar de restjes."

Merkwaardige titel
Het nieuwe boek van Makdoembaks heeft een merkwaardige titel: 'Melkert misleidde Beatrix', met als ondertitel 'Muskens' broden-op-doktersrecepten worden voedselbanken'. Makdoembaks refeert hier aan de legendarische uitspraak van bisschop Muskens, waarin hij zei dat hongerige mesnen een brood mogen stelen. Zijn uitspraak veroorzaakte in Nederland behoorlijk wat commotie, met name vanuit de politiek.

Makdoembaks: "In 1998 schreef ik brood voor als medicijn voor zieke mensen. Een vriendin van koningin Beatrix vroeg haar hoe armoede in Nederland mogelijk was. De koningin stuurde de brief door naar de toenmalige minister van Sociale Zaken, Ad Melkert. Melkert ontkende dat er armoede was. Had hij de koningin toen de juiste informatie gegeven, had ze er misschien wat aan gedaan."

Boek:
Nizaar Makdoembaks
Melkert misleidde Beatrix. Muskens’ brood-op-doktersrecepten worden voedselbanken Uitgeverij Het Tribunaal
ISBN 978 90 810890 36
direct bestelen

StIDA-voorzitter Harrald Axwijk, geflankeerd door mr.drs.André Haakmat en de auteur, neemt een exemplaar van het boek Melkert misleidde Beatrix in ontvangst.

Geachte heer Makdoembaks,

Vanmddag besprak ik even het programma van volgende week met bisschop Muskens. Helaas moet ik u teleurstellen, de bisschop zal toch niet aanwezig zijn bij het aanbieden van het eerste exemplaar van het boek op 14 november in het Kerkcentrum De nieuwe Stad. Ik snap dat dit een teleurstelling voor u is, maar het is toch te vermoeiend voor de bisschop.

Met vriendelijke groet,

Marijke Mathot-Adang, Secretariaat Bisdomleiding.

Ad Melkert misleidde Beatrix over armoede in Nederland

Hoe is het gesteld met ons welzijn? Wenden we in Nederland de welvaart aan voor een menswaardig bestaan voor iedereen? Erkent de politiek de werkelijke armoede wel? In een nieuwe publicatie van Het Tribunaal doet arts-auteur Nizaar Makdoembaks een boekje open over de schrijnende situatie van vele huishoudens in Amsterdam Zuidoost die onder of op de rand van het bestaansminimum leven.

Brood op recept
Om de armoede te bestrijden in stadsdeel Amsterdam-Zuidoost, schreef Nizaar Makdoembaks jarenlang doktersrecepten uit waarmee zijn patiënten brood konden verkrijgen. Met bisschop Muskens van Breda zette hij zich bovendien meermalen in om de armoede in Nederland op de politieke agenda van Den Haag te krijgen. De toenmalige minister van Sociale Zaken Ad Melkert zou zich in enkele brieven gedistantieerd hebben van de werkelijke situatie. Volgens de auteur misleidde de politicus zelfs de ministerraad en de Koningin.

Presentatie en debat
Het boek wordt uitgegeven naar aanleiding van het tweede lustrum van de vereniging Solidariteit Zuidoost. Het eerste exemplaar wordt op 14 november 2007 in Amsterdam aangeboden aan de emeritus bisschop van Breda Mgr. Tiny Muskens. Bij die gelegenheid zal Solidariteit Zuidoost de volgende stellingen verdedigen:

1. Voedselverstrekking moet als preventieve zorg in het basispakket van zorgverzekeraars worden opgenomen Financiering moet uit het budget van probleemwijken van PvdA-minister Vogelaar (Wonen, Wijken en Integratie) komen. Zij gaat de komende tien jaar jaarlijks 250 miljoen euro besteden aan onder andere sociale activiteiten in probleemwijken, dit op basis van achterstandscijfers (o.a. van werkloosheid en scholingsniveau).
2. Voorkeursbehandeling vanwege armoede Mensen die in armoede leven dienen in het onderwijs en bij sollicitaties voor werk een voorkeursbehandeling te krijgen.

Tijd en Plaats
Presentatie en debat vinden plaats op 14 november 2007 van 13:00-16:00 uur in Kerkcentrum De Nieuwe Stad, Luthuliplein 11, 1103 TR Amsterdam-Zuidoost (Bijlmermeer).

Over de auteur
Nizaar Makdoembaks is arts en was fractievoorzitter van de politieke partij Solidariteit Zuidoost te Amsterdam. Zijn organisatie zet zich in voor de belangenbehartiging van de sociaalzwakkeren in Amsterdam. Eerder publiceerde hij het boek Grenzeloos Ziek, Openbare Gezondheidszorg: bedreiging van de volksgezondheid en het inmiddels legendarische Emancipatie via de woordenschat, hét integratiemiddel voor vreemdelingen in Nederland.

Boekinformatie
Nizaar Makdoembaks, Melkert misleidde Beatrix. Muskens’ brood-op-doktersrecepten worden voedselbanken, Amsterdam (Uitgeverij Het Tribunaal) 2007, 282 pagina’s :: ISBN 978 90 810890 3 6. Prijs: 28 € (€ 25,40 + € 2,60 verpakkings- verzendkosten). Het boek is te bestellen via info@solidariteitzo.nl of direct via mobiele telefoon 06-537.25.020 en is tevens te downloaden (gratis) via www.solidariteitzo.nl/publicaties. Op deze website is informatie te vinden over de auteur, activiteiten van Solidariteit Zuidoost en eerdere publicaties.

Bureau A tot Z
Watertorenplein 2-B
1051 PA Amsterdam
T 020-684.77.81
F 020-684.77.35
M 06-537.25.020

Dit persbericht is hier te downloaden als pdf-document (20 kB).

Geachte heer Makdoembaks,

Hierbij bevestig ik uw afspraak voor het aanbieden van het eerste exemplaar van het boek aan Bisschop Muskens op 14 november a.s. om 13.00 uur in het Kerkcentrum De nieuwe Stad.

Met vriendelijke groet,

Leontine Antens-Verwest, Secretariaat Bisdomleiding

Politiekcorrect integratieboek aangeboden aan Geert Wilders en Rita Verdonk

De herziene editie van “Emancipatie via de woordenschat” is verschenen. Het is het eerste Nederlandse woordenschatboek dat gekuist en niet beledigend is voor zwarten, moslims, joden en Christenen. Migranten kunnen nu Nederlands leren zonder Nederlandse taalvervuiling als Moriaantje, spleetogen, voddenjood en kutmarokkanen.

Taalverwerving
De exacte betekenis van woorden leer je vaak het beste als je de context hoort. Maar de vind je vaak niet in woordenboeken. Mensen de zich het Nederlands eigen maken, moeten dat met vallen en opstaan doen. Vaak door veel te lezen. Door de keuze van hun literatuur blijven ze dan automatisch steken op een bepaald taalniveau en komen dan niet verder.

Gericht op migranten
Nizaar Makdoembaks probeert allochtonen te helpen door zich specifiek te richten op buitenlanders. Hij verklaart veelgebruikte woorden in hun context. Met als doel: taalverrijking van de gebruikers. De woorden en voorbeeldzinnen zijn bijeengebracht uit kranten en tijdschriften. Ze bevatten vaak actuele problemen en beschrijven herkenbare situaties.

Eerste exemplaren voor Wilders en Verdonk
Mensen de het boek gebruiken, leren het Nederlands sneller en beter beheersen. Dat is niet alleen in de dagelijkse omgang van belang, maar het brengt mensen ook vaak maatschappelijk verder. Dat is tenminste de overtuiging van de auteur. Vandaar dat hij de eerste twee exemplaren van deze herziene editie “Emancipatie via de woordenschat” heeft toegezonden aan Tweede-Kamerleden Geert Wilders (PVV) en Rita Verdonk (VVD).

Emancipatie via de woordenschat
Deze publicatie is een onmisbaar woorden-, oefen- en studieboek voor migranten in Nederland. De Nederlandse taal kan op speelse wijze worden aangeleerd. De auteur verzamelde gedurende tien jaar meer dan 12.000 woorden in contextzinnen. Het boek verscheen eerder in 2004, maar is nu herzien, verrijkt en aangevuld. Dit boek is een betrouwbaar en effectief hulpmiddel voor ieder de zijn taal wil verbeteren. Gekuist van beledigende woorden voor zwarten, moslims, joden en Christenen: op politiekcorrecte wijze.

Boekinformatie
Zie publicaties voor downloaden of bestellen van het boek.

Zie publicaties voor downloaden of bestellen van het boek.
Dit persbericht is hier te downloaden als pdf-document (19 kB).

15 Jaar Bijlmervliegramp: debat en boekpresentatie aan André Haakmat

Dit jaar is het 15 jaar geleden dat een Jumbo van El-Al neerstortte in de Bijlmermeer te Amsterdam. Nizaar Makdoembaks, in die tijd praktiserend huisarts in Zuidoost, zag sindsdien vele slachtoffers terugkeren op zijn spreekuur. Zonder de privacy van zijn patiënten te schaden, verzamelde hij vele gegevens en ziektegeschiedenissen. Ook van illegale stadsbewoners - die voor de meeste onderzoekers verborgen bleven - en zette zich in voor hun recht op behandeling en rechtsgang.

Dit alles ten spijt: de parlementaire enquete liet veel in nevelen gehuld, het geplande medische onderzoek werd niet uitgevoerd zoals het bedoeld was. Daarom treedt de medicus in dit herdenkingsjaar naar buiten met boek en debat.

Rampjaar
Amsterdam inferno: op 4 oktober 1992 stond de hoofdstad in lichterlaaie. Een van de grootste verkeersvliegtuigen stortte neer in de dichtbewoonde Bijlmermeer. Er werden veel slachtoffers geteld. En vele doden. Maar het precieze aantal zal altijd onduidelijk blijven. De oproep van de overheid aan behouden illegalen om zich vooral te melden, werd maar ten dele beantwoord.

Daarnaast meldden vele stadsbewoners zich later met klachten. Deze overlevenden met een concrete of vage ziektegeschiedenis werden vaak niet serieus gehoord. Velen legaal, anderen illegaal verblijvend in Nederland, maar voor een toegewijde huisarts als Makdoembaks was ieder terugkerend symptoom het optekenen waard.

Vage beloften
Na de Bijlmervliegramp is vooral door de parlementaire enquete meer inzicht verkregen in de toedracht van de gebeurtenis. Maar minder in de opheldering of de nasleep. Vele getraumatiseerde mensen en grote aantallen patiënten hebben zich sindsdien gemeld. Desalniettemin is er besloten om het Epidemiologisch Onderzoek onder de bewoners van het getroffen gebied in de Bijlmermeer stop te zetten.

Openheid van zaken
Na 15 jaar medisch doofpotbeleid vindt Nizaar Makdoembaks het van belang zijn bevindingen te presenteren. Hij doet dat in de vorm van een publicatie, het inmiddels vierde boek dat hij wijdt aan onrechtvaardigheid, minderheden, medische ethiek en politieke misstanden. Het eerste exemplaar zal worden aangeboden aan mr. drs. André Haakmat, voormalig vice-premier en minister van Suriname.

Tijdens deze bijeenkomst zal er een toelichting gegeven worden op de nasleep van de Bijlmervliegramp. Gastspreker is Pierre Heyboer, voormalig journalist van de Volkskrant. Hijzal praten over zijn slechte ervaringen met de eerlijkheid van de overheid. Deze inzichten heeft hij opgedaan tijdens zijn research rond het medisch onderzoek naar aanleiding van de Bijlmervliegramp.

Openbaar debat op 30 september
Studio-Mart-Radio
Elektronstraat 15
1014 AP Amsterdam (Sloterdijk).
van 18.00 tot 21.00 uur

Over de auteur
Nizaar Makdoembaks is arts en was fractievoorzitter van de politieke partij Solidariteit Zuidoost te Amsterdam. Deze fractie zet zich in voor de belangenbehartiging van de sociaalzwakkeren in Amsterdam. Eerder publiceerde hij het boek Grenzeloos Ziek, Openbare Gezondheidszorg: bedreiging van de voolksgezondheid en het inmiddels legendarische Emancipatie via de woordenschat, hét integratiemiddel voor vreemdelingen in Nederland.

Boekinformatie
Zie publicaties voor downloaden of bestellen van het boek.

Huisarts Nizaar Makdoembaks overlegt met advocaat mr. André Haakmaat in de rechtszaal. Links Hermina Vreeswijk, slachtoffer van de Bijlmervliegramp.

Slachtoffers 'Februaristaking' Curaçao herdacht Publicatietijd: 24/04/2007 00:00 Rubriek: Binnenland Organisatie: Bureau A tot Z IPTC: Geen informatie Dit is een origineel persbericht.

Dit is een origineel persbericht.
Bureau A tot Z
Watertorenplein 2-B
1051 PA Amsterdam
+31 (0)20-684.77.81

Slachtoffers 'Februaristaking' Curaçao herdacht

Mgr. Luis Secco en de bestuursleden van de SEOC bij de eerste inwijding van Kolebra Berde tot Erebegraafplaats en Nationaal Monument in april 2003. Op deze plek zijn de door Nederlandse militairen in WO II in koelen bloede vermoorde 15 Chinese Shell-stakers anoniem gedumpt. Foto Amigoe

Willemstad, Curaçao. Op zondag 22 april heeft Mgr. Dr. Amado Römer, Bisschop van Curaçao, de begraafplaats Kolebra Bèrdè te Willemstad in ere hersteld en gezegend. Tijdens de ceremonie werd tevens een plaquette onthuld door voorzitter Nizaar Makdoembaks van de Stichting Eerherstel Oorlogsslachtoffers Curaçao. Daarmee werden vijftien geëxecuteerde Chinezen van Nederlandse afkomst herdacht die 65 jaar geleden tijdens de Tweede Wereldoorlog werden begraven op een ongewijde begraafplaats.

De Chinese stokers uit Rotterdam werden tijdens een staking begin 1942 vastgezet in gevangenkamp Suffisant op Curaçao. Deze arbeiders van de Curaçaose Scheepvaart Maatschappij (CSM), een dochteronderneming van de latere Shell Curaçao, waren afkomstig van een aantal olietankers die ruwe olie uit Venezuela vervoerden naar het Caribisch gebied. De olieraffinaderijen draaiden op topcapaciteit en brachten grote economische bloei. Met behulp van de brandstof kon de geallieerde oorlogsmachine mede in stand gehouden worden. Ten gevolge van de olietransporten was de Caribische Zee tot oorlogsgebied verklaard. Duitse duikboten torpedeerden regelmatig de tankers. De CSM-vloot telde meer dan duizend bemanningsleden, waaronder circa vierhonderd Chinezen. Ten opzichte van de Nederlandse bemanning werden de Chinese arbeiders minder goed behandeld. Er waren verscheidene malen loonconflicten en ook voor hun veiligheid werd minder goed gezorgd. Zij gingen in staking, evenals een aantal Nederlandse officieren.

Op 13 maart 1942 werden de stakende Chinezen opgeroepen voor het hoofdbureau van de politie aan het Wilhelminaplein. Hun leiders werden gesommeerd om te gaan varen. Toen zij dit weigerden, werd de groep overgeplaatst naar Suffisant. Ze stonden onder bewaking van gewapende politieagenten en gewapende bewakers van de Curaçaose Petroleum Industrie Maatschappij. Toen dezen door intimidatie trachten het verzet te breken, ontstond oproer onder de stakenden. De bewakers openden vervolgens het vuur en twaalf Chinezen werden direct doodgeschoten, drie overleden kort daarna en 44 raakten gewond. De Curaçaose autoriteiten, onder leiding van gouverneur Wouters, werden door dit voorval sterk in verlegenheid gebracht. Op 21 april 1942 werden de twaalf Chinese slachtoffers snel en anoniem begraven op Kolebra Bèrdè, een ongewijde begraafplaats voor misdadigers en criminelen. Het dossier over de exacte toedracht van de Curaçaose 'Februaristaking' is nooit vrijgegeven en tijdens de parlementaire enquête in 1948 over het Nederlands regeringsbeleid ten tijde van de WO II, is de geschiedenis bewust niet nader onderzocht. In april 2003 werd de begraafplaats voor de eerste maal gewijd door Mgr. Luis Secco, bisschop van de Nederlandse Antillen en Aruba. Die ceremonie volgde op een schoonmaakactie van de verwaarloosde en overwoekerde begraafplaats door de Stichting Eerherstel Oorlogslachtoffers Curaçao (SEOC). Twee dagen geleden werd dan de plaquette onthuld en Kolebra Bèrdè in ere hersteld. Bij deze plechtigheid waren enkele prominenten aanwezig. Naast Mgr. Römer werd de ceremonie bijgewoond door Wim van Lamoen, vakbondsleider, Charles Dorego, oud-ambtenaar van de Burgerlijke Stand, Nizaar Makdoembaks, voorzitter SEOC en Junnes E. Sint Jago, die eerder een boek schreef over het bloedbad in 1942. Aan de herdenking werd uitgebreid aandacht besteed tijdens het achtuurjournaal van TeleCuraçao en door Aileen Looman van het populaire ochtendprogramma Moru Bon Dia.

Plaquette van het Nationaal Monument onthuld in april 2007. Foto Nizaar Makdoembaks

ANP Pers Support is een joint venture van het ANP en PR Newswire.

Download deze publicatie ( pdf document, 15 Kb )

Veeboeren, een nieuwe risicogroep voor MRSA, was te voorkomen

Sinds 1968 zijn de risico’s bekend dat door het veelvuldige gebruik van antibiotica in de veeteeltsector, resistente MRSA-bacteriën kunnen ontstaan. Deze kunnen een gevaar gaan vormen voor de volksgezondheid. Alle verantwoordelijken hebben de waarschuwingen echter in de wind geslagen.

Drs. A.M.N. Makdoembaks, medicus
Lage doseringen antibiotica - eentiende tot eentwintigste van de dosis die nodig is om een infectie te bestrijden - structureel toegevoegd aan de mengvoeders voor kalveren, varkens en kippen laten de dieren sneller groeien, terwijl er minder voer nodig is. Ook wordt er daardoor minder mest geproduceerd. (1)

‘MRSA is onder meer in Europa de belangrijkste antibiotica-resistente bacterie. In Nederland wordt de bacterie MRSA elk jaar bij zo’n 1.500 mensen gevonden. De bacterie Staphylococcus Aureus, vooral bekend als onschuldige steenpuistbacterie, kan ontstekingen veroorzaken bij mensen met een verminderde weerstand: longontstekingen, bloedvergiftiging, botinfecties. De resistente vorm MRSA (Meticilline Resistente Staphylococcus Aureus, bestand tegen meerdere antibiotica) is bovendien moeilijk te bestrijden. Vooral in ziekenhuizen verschijnt de MRSA op huid en slijmvliezen, als de normale bacterieflora van de patiënten door de antibiotica is verzwakt. In 1960 kwam het antibioticum Meticilline op de markt en de eerste resistente types doken snel op. Sinds de jaren tachtig worden in Europa steeds vaker uitbraken in ziekenhuizen gemeld.’(2)

Tien jaar geleden beschreven A.E. van den Bogaard en E. Stobberingh, verbonden aan de vakgroep medische microbiologie van de Universiteit Maastricht, hoe al in 1968 werd onderkend dat het gebruik van antibiotica in de veeteelt de ontwikkeling van resistente bacteriën in de hand kan werken. Het Swann Committee, een Engelse overheidscommissie, adviseerde om deze reden om geen antibiotica, die bestemd zijn voor het bestrijden van bacteriële infecties bij de mens, meer als groeibevorderaar aan dieren toe te dienen. Engeland, en spoedig daarna ook andere EG-lidstaten, namen deze aanbeveling over. ‘De Swann-commissie liet het gebruik van andere stoffen met antibiotische eigenschappen echter vrij. Het gebruik daarvan zou géén risico voor de volksgezondheid opleveren. Maar dat is een misvatting gebleken, aldus Van den Bogaard.’ (1). In de jaren negentig vond er een herhaling plaats van deze laatste vage aanbeveling van de Swann-commissie uit 1968.

Vorig jaar nog lichtte dr. Han de Neeling de Nederlandse situatie toe: ‘Sinds eind jaren negentig mogen geen antibiotica-achtige stoffen meer als groeibevorderaar aan het veevoer worden toegevoegd, maar therapeutisch gebruik mag wel. Therapeutisch of profylactisch [uit voorzorg, NM] is een vage grens.’ (2)

In 1995 signaleerden Deense onderzoekers dat het gebruik van het antibioticum Avoparcine – dat nauw verwant is aan het voor mensen bestemde Vancomycine – in de veeteelt ertoe leidt dat darmbacteriën van de dieren (enterokokken) resistentie opbouwen tegen Vancomycine. (1) Teneinde het reservoir aan dierlijke Vancomycine Resistente Enterokokken (VRE), veroorzaakt door het toedienen van Avoparcine, te beperken, is in 1997 in EEG-verband een verbod gekomen op het gebruik van Avoparcine. (1)

‘Dat is voor de dieren geen probleem, want enterococcen zijn normale darmbacteriën die bij hen over het algemeen geen ziekte verwekken [ dit geldt eveneens voor de mens, NM] en ook niet met Vancomycine bestreden hoeven te worden. Het risico dreigt echter dat de VRE uit dieren die met Avoparcine zijn behandeld, via de voedselketen bij de mens belanden.’ (1)

In 1997 toonde een Nederlandse studie van Van den Bogaard, Jensen en Stobberingh inderdaad aan dat de faeces van 39% van de kalkoenhouders gekoloniseerd was met VRE. Bij de lokale bevolking, woonachtig in dezelfde regio als de kalkoenhouders, werd 14% VRE-dragerschap gevonden. (3,4) ‘”En als ze dan hun eigenschap om bestand te zijn tegen Vancomycine overdragen op andere bacteriesoorten, zoals Staphylococcen, hebben we een probleem. Dan zullen we voor het eerst echt te maken krijgen met een onbehandelbare infectie,” zegt Van den Bogaard. Vancomycine was in 1996 hét middel bij de bestrijding van de MRSA-bacterie, die niet meer reageert op penicilline en Meticilline.’ (1) Van den Bogaard: ‘De discussie over antibiotica als groeibevorderaar in de veeteelt moet dus niet alleen over avoparcine gaan, maar over álle stoffen die momenteel (1996, NM) in gebruik zijn. De vraag is of de veeteeltsector die stoffen echt nodig heeft’ (1).

Het is algemeen bekend: overmatig gebruik van antibacteriële middelen een van de belangrijkste factoren is waardoor bacteriën bestand raken tegen antibiotica. ‘De farmaceutische industrie werkt weliswaar aan nieuwe antibiotica, maar de kans op succes wordt op voorhand verkleind doordat in de veeteelt op grote schaal allerlei stoffen met antibiotische werking worden gebruikt, die al resistentie kweken tegen antibiotica die nog ontwikkeld moeten worden,’ waarschuwden Van den Bogaard en Stobberingh in een brief in The Lancet van 31 augustus 1996. (1)

In september 2005 meldde prof.dr. Andreas Voss, hoogleraar infectiepreventie aan de Radboud Universiteit Nijmegen en als microbioloog verbonden aan het Canisius Wilhelmina Ziekenhuis te Nijmegen, dat de varkensstapel in ons land gecontroleerd zal worden op aanwezigheid van MRSA en dat er ‘wellicht sprake is van een nieuwe risicogroep MRSA-dragers.’ (5) In het Canisius Wilhelmina Ziekenhuis werd toen de MRSA-bacterie geconstateerd bij tenminste drie gezinsleden van varkenshouders. (5) ‘Het is een opmerkelijke ontdekking dat varkens de bron kunnen zijn van een MRSA-besmetting,’ aldus de Nijmeegse hoogleraar infectiepreventie. ‘Voor het eerst is wereldwijd aangetoond dat MRSA overspringt van een varken op de boer die met het dier werkt. Vervolgens gaat de bacterie over naar gezinsleden van de varkenshouder.’ (5) Na deze vondst besloot het Cib de varkensstapel te controleren op de aanwezigheid van MRSA. (5) Na de MRSA-besmetting in dit varkenshoudersgezin zijn er binnen een paar maanden nog twee andere meldingen van varkenshouderijen binnengekomen. (6) Pas in 2006 is door het RIVM erkend dat ‘veehouders een potentiële bron van MRSA-infecties zijn en dat besmette mensen geïsoleerd verpleegd moeten worden en dat antibioticagebruik in de veehouderij de oorzaak lijkt te zijn.’ (2) In juli 2006 kondigde het Centrum Infectieziektebestrijding (Cib) van het RIVM daarom af dat iedereen die in een Nederlands ziekenhuis is opgenomen de vraag krijgt: ‘Werkt u met varkens? Of: werkt u met kalveren?’ In die beroepen is de kans om met de bacterie in aanraking te komen veel groter dan normaal, berekende het Cib. (2)

CONCLUSIE
Waarom heeft het zo lang moeten duren, voordat de overheid onderkend heeft dat de aanwezigheid van VRE en MRSA bedreigend zijn voor de volksgezondheid? En waarom zijn er nog steeds geen beslissingen genomen om het toevoegen van antibiotica aan veevoeders te verbieden? Naar mijn mening is de huidige problematiek in de gezondheidszorg en volksgezondheid rond de MRSA te wijten aan de afweging tussen het economisch belang en het belang voor de volksgezondheid. Alle verantwoordelijken kozen en kiezen nog steeds voor het economisch belang.

Reacties: info@solidariteitzo.nl of mobiele telefoon 06-537.25.020

LITERATUUR
1. Gerbrand Feenstra, ‘Superbacterie komt van de boerderij’, de Volkskrant 14 september 1996.
2. Hester van Santen, ‘Een bron van weerstand’, NRC Handelsblad 8 en 9 juli 2006.
3. M.A. Schouten, J.A.A.Hoogkamp-Korstanje, A. Voss, ‘Vancomycine Resistente Enterokokken (VRE) bij mens en dier in Nederland en Europa’, Infectieziekten Bulletin (RIVM) 10 (januari 1999) nr. 1.
4. A.E van den Bogaard, L.J. Jensen, E.E. Stobberingh, ‘Vancomycin-resistant enterococci in turkeys and farmers’, New England Journal of Medicine (1997) nr. 337, pp. 1558-59.
5. An., ‘Varken besmet boer met MRSA’, Trouw 5 september 2005.
6. An., ‘Varkens besmetten boer met MRSA’, NRC Handelsblad 9 september 2005.

Download deze publicatie ( pdf document, 48 Kb )