Actueel

Gemeenteraad Amsterdam verontrust over het infectieziekten-bestrijdingsbeleid in de hoofdstad: GGD veronachtzaamd besmettelijke vorm van TBC bij illegale arbeiders en past ondermaatse TBC-behandeling toe bij legale niet-westerse migranten.

Op woensdag 4 oktober 2006 heeft de Raadscommissie Zorg, Milieu, Personeel en Organisatie, Openbare Ruimte en Groen van de gemeente Amsterdam besloten een preadvies te zullen formuleren aangaande de bedreiging van de volksgezondheid. De commissie sprak zich hiervoor uit nadat wethouder Marijke Vos samen met een vertegenwoordiger van de GGD de publicatie Noodoproep Openbare gezondheidszorg: bedreiging van de volksgezondheid van de Amsterdamse arts Nizaar Makdoembaks besprak. Tijdens de inspraakronde gaf de auteur een uiteenzetting over het falende TBC-bestrijdingsbeleid van de GGD Amsterdam.

Arts stelt volksgezondheidsbeleid aan de kaak
Deze maand publiceerde de arts-auteur opnieuw een nieuwe kritische studie, Grenzeloos Ziek. Ethische wonden in de Gezondheidszorg. In deze lijvige publicatie beschrijft Makdoembaks zeer uitgebreid de misstanden in de medische hulpverlening bij illegale arbeiders. In dit boek maakt Makdoembaks duidelijk dat het ineffectieve beleid ten aanzien van de gezondheidszorg eenvoudig kan leiden tot epidemieën in Nederland. De arts toont aan dat het inferieure infectieziektenbestrijdingsbeleid van de GGD Amsterdam een belangrijke verklaring is voor de hoge prevalentie van onder andere TBC bij migranten. Aan de hand van literatuuronderzoek, feitelijk materiaal en patiëntencasussen laat de medicus zien waar de gezondheidszorg zelf ziek is. Hij legt de vinger op de wonde: de overheid is op de hoogte, maar reageert daar inefficiënt op. Daardoor komt de volksgezondheid in gevaar. Talloze Nederlandse burgers kunnen een infectieziekte oplopen en anderen besmetten, zonder dat zij dat weten. Onverzekerde illegalen draaien namelijk gewoon mee in de economie en maatschappij, maar worden doorgaans geweigerd als zij aanspraak maken op gezondheidszorg.

Gezondheidszorg economisch bepaald
Een belangrijke oorzaak van de problematiek van onverzekerden ligt in de kosten-batenoverwegingen binnen de gezondheidszorg. Deze bepalen het overheidsbeleid in hoge mate. De verzekeringsstatus van een patiënt bepaalt in veel gevallen de hulpverlening en therapeutische keuze. En daardoor ook de ethiek en beslissingen van de meeste hulpverleners. Past dat nog in deze tijd? En wie is verantwoordelijk voor de ‘suboptimale’ behandeling bij het infectieziektenbestrijdingsbeleid?

Migranten medisch misbruikt
Medisch gezien zijn illegale arbeiders in Nederland vogelvrij. Zieken worden met medewerking van hulpverleners onbehandeld door de overheid uitgewezen. Infectieziekten worden daardoor verspreid. In ons land, maar ook in het land van herkomst. Deze onverzekerde werknemers die toch in een ziekenhuis worden opgenomen, worden bovendien nogal eens met zachte ‘dwang’ onderworpen aan medische trials: zij worden studie-objecten en krijgen bij het optreden van complicaties niet de voorgeschreven nazorg bij medische experimenten. Zelfs kinderen zonder verblijfsvergunning ondergaan dit lot en raken blind en verlamd.

Dreigende epidemieën in Nederland
In zijn studie wijst Makdoembaks vooral op de ondermaatse diagnostiek en behandeling van patiënten, het onvoldoende (laten) uitvoeren van bron- en contactonderzoek en de ontoereikende informatievoorziening aan burgers over (de gevaren van) infectieziekten door de GGD Amsterdam. Naast infectieziektegeschiedenissen laat hij tevens vele casussen zien van niet-infectieuze ziekten. De vele bronnen die de geneeskundige aanhaalt, onderbouwen zijn betoog. In de vorm van een uitgebreid notenapparaat verantwoordt de medicus zijn kritische uitlatingen. Makdoembaks sluit af met een reeks aanbevelingen die kunnen dienen voor een beter beleid. Zo stelt de auteur: als illegalen een bijdrage leveren aan de economie, hebben zij recht op gezondheidszorg. En hij laat zien hoe dat kan.

Over de auteur
Nizaar Makdoembaks is arts en was fractievoorzitter van Solidariteit Zuidoost te Amsterdam. Deze fractie zet zich in voor de belangenbehartiging van de sociaalzwakkeren in Amsterdam. Eenieder die vertrouwen had in de openbare gezondheidszorg in Nederland, komt na lezing van dit boek met een schok tot de realiteit.

Informatie
Nizaar Makdoembaks, Grenzeloos Ziek. Ethische wonden in de gezondheidszorg, Amsterdam (Het Tribunaal) 2006. Voor meer informatie en bestellingen: www.solidariteitzo.nl/publicaties, via info@solidariteitzo.nl of direct via mobiele telefoon 06-537.25.020

Download deze publicatie ( pdf document, 24 Kb )

download .pdf versie - 166 KB

Legionella-uitbraak Amsterdam. Genezen beter dan voorkomen?

In juli en augustus 2006 is er in Amsterdam sprake geweest van een uitbraak van Legionella. Twee mensen die met de legionella-bacterie besmet zijn geraakt, zijn aan de gevolgen van een longontsteking overleden. Ongeveer 30 mensen zijn ziek geworden ten gevolge van de veteranenziekte.

Deze besmettingen waren mogelijk te voorkomen geweest, vindt Nizaar Makdoembaks, voormalig huisarts in de Bijlmermeer te Amsterdam. Reeds in februari 2006 schreef hij een noodoproep aan de Tweede Kamer. Een reactie van kamerleden is uitgebleven.

In deze studie, die wordt gestaafd met vele ziektegeschiedenissen van patiënten, wijst hij op het falende infectieziektebestrijdingsbeleid in de hoofdstad. Naar zijn oordeel functioneert het systeem ondermaats en is er sprake van een tweedeling in de uitvoering.
direct bestelendownload .pdf versie - 453 KB

Bedreiging van de volksgezondheid

De meeste patiënten van de recente uitbraak van Legionella wonen verspreid over Amsterdam en enkelen daarbuiten. De GGD heeft een onderzoek ingesteld naar dit ‘ongewoon hoge aantal patiënten’.

GGD Amsterdam
Mevrouw van den Hoek, epidemioloog van de GGD Amsterdam, beschreef tezamen met enkele specialisten in het artikel ‘Legionella-uitbraak in Amsterdam: koeltoren als bron’ in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde van 19 augustus 2006 enkele aspecten van deze Legionella-uitbraak.

De verstrekte informatie over de rol van de hoofdstedelijke GGD bij de recente Legionella-uitbraak roept op essentiële onderdelen vragen op. Tevens is er in vergelijkbare situaties sprake van een falend taakuitoefening van de hoofdstedelijke GGD.

1. Met name dat er geen lijst met risicovolle, zogenaamde natte koeltorens beschikbaar was (p.1808).
2. Tevens schrijven de auteurs op p.1810 dat ‘het ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieu (VROM) toezicht houdt op preventieve maatregelen met betrekking tot collectieve installaties aangesloten op het leidingnet van bijvoorbeeld ziekenhuizen (…) Bij een positief bevonden controlemonster wordt de plaatselijke GGD ingelicht, die voorlichting aan bewoners of gebruikers kan geven.’

Kanttekeningen n.a.v. het artikel in het NTvG

Ad 1 Dat anno 2006 de GGD Amsterdam geen lijst met koeltorens had is opmerkelijk. ‘De GGD Rotterdam en omstreken inventariseert sinds 2001 wél het aantal koeltorens in de regio. Met vragenlijsten en steekproeven wordt ook het onderhoud gecontroleerd. Deze GGD heeft op deze wijze 121 koeltorens op 56 locaties geregistreerd, waarvan 20 in het centrum van Rotterdam.’ (Zie: Maaike Ruepert, ‘Legionellacontrole faalt’, Algemeen Dagblad 12 juli 2006).

Ad 2 Bij Legionellabesmetting in het waterleidingnet bejaardenwooncomplexen en in wooncomplexen van flatgebouwen in Amsterdam Zuidoost (aangetoond d.m.v. controlemonsters van collectieve installates), schiet de taakuitoefening van de GGD ernstig tekort. Volgens Makdoembaks was een dergelijke uitbraak te verwachten, op basis van het slechte toezicht op de protocollen voor veteranenziekte: ‘Vorig jaar nog heeft de GGD zich in sterke mate afzijdig gehouden bij het onderzoek naar Legionellabacteriën in een bejaardenhuis in Amsterdam Zuidoost. Daardoor werden huisartsen en bewoners in een veel te laat stadium geïnformeerd over de aanwezigheid van deze bron van epidemieën.’

direct bestelendownload .pdf versie - 453 KB

Kritische studie

In zijn kritische studie naar infectieziekten in Amsterdam, toont Makdoembaks aan de hand van krantenartikelen, wetenschappelijke publicaties en patiëntencasussen aan dat Legionella-uitbraken sinds de jaren tachtig in toenemende mate voorkomen in de hoofdstad. In het bijzonder in Amsterdam Zuidoost. Het 70 pagina’s tellende boekje maakt duidelijk dat het ineffectieve beleid ten aanzien van de gezondheidszorg eenvoudig kan leiden tot epidemieën in Nederland. Madoembaks’ kritiek richt zich vooral op de ondermaatse diagnostiek en behandeling van patiënten, het onvoldoende (laten) uitvoeren van bron- en contactonderzoek en de ontoereikende informatievoorziening aan burgers over (de gevaren van) infectie­ziekten door de GGD Amsterdam.

Naast Legionellacasussen laat de auteur tevens vele patiëntengeschiedenissen zien van TBC, HIV-Aids en Chlamydia. Ook daar laat hij zien dat het overheidsbeleid op vele plaatsen ondermaats functioneert, waardoor de volksgezondheid ernstig gevaar loopt. Voorlichting en informatie­voorziening van patiënten en burgers, preventie- en bestrijdingsbeleid is onvoldoende. In deze kritische publicatie (en tevens de recente publicatie over een studie van illegale arbeiders Grenzeloos Ziek) laat de medicus aan de hand van literatuuronderzoek, feitelijk materiaal en patiëntencasussen onomwonden zien waar de gezondheidszorg zelf ziek is. Hij legt de vinger op de wonde: de overheid is op de hoogte, maar reageert daar inefficiënt op. Daardoor komt de volksgezondheid in gevaar. Talloze Nederlandse burgers kunnen een infectieziekte oplopen en anderen besmetten, zonder dat zij dat weten.

Raadsvergadering
De Gemeenteraad van Amsterdam neemt eindelijk de inhoud serieus. Op 4 oktober as. is de inhoud van het manifest geagendeerd voor de Commissievergadering Volkshuisvesting en Milieu. De auteur zal daarbij aanwezig zijn.

Informatie
Nizaar Makdoembaks, Openbare Gezondheidszorg: bedreiging van de volksgezondheid, Amsterdam (Het Tribunaal) 2006. Voor meer informatie en bestellingen: www.solidariteitzo.nl/publicaties of info@solidariteitzo.nl

Bedreiging van de volksgezondheid

Noodoproep
Nizaar Makdoembaks, voormalig huisarts in de Bijlmermeer te Amsterdam, heeft een noodoproep geschreven aan de Tweede Kamer. De medicus maakt zich ernstig zorgen over het infectieziekten bestrijdingsbeleid in de hoofdstad. Naar zijn oordeel functioneert het systeem ondermaats en is er sprake van een tweedeling in de uitvoering. In zijn kritiek op het gemeentebestuur, gemeenteraad, GGD Amsterdam, het ministerie van VWS en de Inspectie voor de Gezondheidszorg focust Makdoembaks op uitbraken van de infectieziekten TBC, Chlamydia (en HIV) en Legionella in de hoofdstad. Onder verwijzing naar zijn publicatie heeft hij vandaag in de grote dagbladen een Ingezonden Mededeling laten plaatsen met de tekst: Noodoproep aan de Tweede Kamer: Openbare Gezondheidszorg bedreigd.

Bedreiging van de volksgezondheid
Makdoembaks’ 70 pagina’s tellende publicatie maakt duidelijk dat het ineffectieve beleid ten aanzien van de gezondheidszorg eenvoudig kan leiden tot epidemieën in Nederland. Met alle secundaire kosten die daarmee gemoeid zijn. De overheid draagt volgens artikel 22 van de Grondwet de eindverant woordelijkheid over de kwaliteit van zorg. Volgens de medicus laat de overheid dit na als het gaat om het adequaat aanpakken van infectieziekten in de hoofdstad. Zijn kritiek richt zich vooral op de ondermaatse diagnostiek en behandeling van patiënten, het onvoldoende (laten) uitvoeren van bron- en contactonderzoek en de ontoereikende informatievoorziening aan burgers over (de gevaren van) infectieziekten door de GGD Amsterdam. Blijkbaar staat alles in het teken van een kortzichtige kosten-batenafweging, terwijl op de lange termijn veel geld bespaard kan blijven.

Kritische studie
Makdoembaks toont aan de hand van wetenschappelijke publicaties aan dat TBC, Chlamydia (en daarmee HIV) en Legionella sinds de jaren tachtig in toenemende mate voorkomen in de hoofdstad. In het bijzonder in Amsterdam Zuidoost. De vele patiëntengeschiedenissen die Makdoembaks door de jaren heen verzamelde dienen daarbij als praktijkvoorbeelden. De vele bronnen die de arts-auteur aanhaalt, onderbouwen zijn betoog. In de vorm van een uitgebreid noten¬apparaat verantwoordt de medicus zijn kritische uitlatingen. Makdoembaks sluit af met een reeks aanbevelingen die kunnen dienen voor een beter beleid.

Over de auteur
Nizaar Makdoembaks is arts en fractievoorzitter van Solidariteit Zuidoost te Amsterdam. Deze fractie zet zich in voor de belangenbehartiging van de sociaalzwakkeren in Amsterdam. Eenieder die vertrouwen had in de openbare gezondheidszorg in Nederland, komt na lezing van dit boek met een schok tot de realiteit. De volksvertegenwoordiging is nu aan zet. Presentexemplaren van het manifest zijn toegestuurd aan de verantwoordelijke instanties.

Nizaar Makdoembaks, Openbare Gezondheidszorg: bedreiging van de volksgezondheid, Amsterdam (Het Tribunaal) 2006. Prijs: € 13,95. Voor meer informatie en bestellingen: www.solidariteitzo.nl/publicaties